Autor: urednik

“Opsađen(i)” je naziv fotografske izložbe, koja je postavljena na izlogu sarajevske knjižare Buybook upovodu 30-te obljetnice zvaničnog okončanja opsade Sarajeva (29.02.1996.). Ova iznimna minimalistička izložba, predstavlja tri istaknuta bosanskohercegovačka fotografa Kemala Hadžića, Dejana Vekića i Andreja Ðerkovića, koji su ostavili višedesetljetni trag na sarajevskoj i međunarodnoj fotografskoj sceni. Autori su dugogodišnji članovi Udruženja likovnih umjetnika primijenjenih umjetnosti Bosne i Hercegovine (ULUPUBIH), te su dobitnici više značajnih nacionalnih i internacionalnih nagrada za svoj rad. 

Naziv postavke “Opsađen(i)” se odnosi kako kolektivno, tako i pojedinačno, na grad koji je bio u opsadi, kao i na njegove stanovnike u tom periodu. To višeslojno značenje pokriva individualno/kolektivno shvatanje (pre)življenog perioda opsade grada. Slikovno, postavka se odnosi na betonske blokove koji su služili kao obrambena protusnajperska barijera u opsađenom gradu i koji su naspram fizičkih prvih crta obrane, bili crta međuodnosa između života i smrti. Ova postavka je također, svojevrsna protuteža dehumaniziranju ratne stvarnosti koje je na snazi u suvremenom čitanju perioda opsade osoba koje nisu bile aktivni učesnici istog, pa je stoga, nakon tri desetljeća prijeko potrebno faktografski i likovno vratiti stvari na polaznu točku i to od strane onih koji su didaktički i humanistički dokumentovali strategiju preživljavanja.

Ove tri fotografije minimalistički prikazuju intimnu viziju nepojmljive ratne realnosti Hadžića, Vekića i Ðerkovića i “umjetničku praksu u takvim okolnostima, koju je sarajevski filozof Fehim Hadžimuhamedović definirao kao ‘kulturu u postajanju’ – generiranje etičkih vrijednosti pred totalnim socio-kulturnim kolapsom”*, koji se evo, ponavlja i nakon tri decenije.

* Branka Vujanović, Photography as Cultural Symptomatology within a Post-Yugoslav Condition: The Case of Sarajevo (Art – Ethics – Education, Brill, 2020)

“Stajali smo nasred ulice, zaklonjeni od snajperske paljbe beton­skim blokom na kojem je sprejom bilo napisano “PINK FLOYD” – jasna aluzija na mračnu pjesmu, koja kaže …all in all, you are just another brick in the wall… – i plakali. Ljudi su prolazili pored nas i ne obazirući se, jer u Sarajevu nije bilo ništa neobično vidjeti odrasle ljude kako, usred bijela dana, bez ikakvog zazora, gorko plaču na ulici.”

Dario Džamonja

Dejan Vekić rođen 1971. godine u Sarajevu. Završio Školu Primijenjenih umjetnosti u Sarajevu 1989.godine, te diplomirao na Akademiji likovnih umjetnosti u Sarajevu. Fotografijom se bavi od 1987.godine. Do početka rata, radio je u foto studio Photo Design, kada je postao članom Državne Komisije za istraživanje ratnih zločina u Bosni i Hercegovini. Radio je na Oskarom nagrađenom filmu Ničija zemlja, nakon čega se njegova suradnja sa Danisom Tanovićem nastavila i u filmovima L’Enfer (2004), Triage (2008), Cirkus Kolumbija (2009), Bagage (2011), Epizoda u životu berača željeza (2012) i Tigrovi (2013). Kao oficijelni fotograf, bio je angažovan u Umjetničkoj galeriji Bosne i Hercegovine i na projektu Ars Aevi. Živi u Den Haagu.

Kemal Hadžić rođen je u Ključu 1947. godine. Nakon Pedagoške akademije u Banja Luci, stječe zvanje umjetnika Međunarodnog udruženja fotografa. Član je i jedan od osnivača likovne grupe “Zvono” od 1984.godine. Kao fotograf, surađivao je s različitim medijskim i diskografskim kućama, među kojima su Sutjeska film, Jugoton, Diskoton i druge, te je umjetničku karijeru dugu preko pet desetljeća obilježio brojnim samostalnim i grupnim izložbama. Osamdesetih godina, surađivao sa mnogim grafičkim dizajnerima koji su njegove fotografije koristili za postere Sarajevske zime, Olimpijskih igara, sarajevska pozorišta, kataloge, omotnice knjiga i nosače zvuka. Tokom rata uradio je desetine foto eseja, među kojima “Arhipelag Sarajevo“ i “Portret pjesnika“. Živi u Phoenixu.

Andrej Đerković rođen 1971.godine u Sarajevu. Završio Školu primijenjenih umjetnosti u Sarajevu 1989. godine. Radovi mu se nalaze u renomiranim kolekcijama MACBA Museu d'Art Contemporani de Barcelona, Casa della Memoria Milano, Musée d'art moderne et contemporain (MAMCO) Genève, ARS AEVI Sarajevo, Museum for Design Zürich, Nacionalni Muzej Gruzije Tbilisi, Umjetnička Galerija Bosne i Hercegovine, Vijeće Europe Strasbourg, Harald Szeemann Archive / The Getty Research Institute Los Angeles, Narodni Muzej Crne Gore Cetinje, Fototeca de Cuba La Habana, Historijski muzej Bosne i Hercegovine, Museo de la Solidaridad Salvador Allende (MSSA) Santiago de Chile, Muzej Jugoslavije Beograd, International Olympic Committee (IOC) Lausanne, Memorijalni centar Srebrenica i drugi. Surađivao sa Benetton, agnès b., McCann, Freitag i Swatch. Živi u Ženevi.

Sarajevska Grupa Skroz će 03.04. sa početkom u 21:00 sati održati koncert u kultnom sarajevskom klubu Sloga. Prodaja ulaznica počinje u srijedu, 25.02.2026. u 12h i to na prodajnim mjestima: Sarajevo Disk Music Shop, Radićeva 2, biletarnice Plato Skenderija i BKC te oniline na kupikartu.ba

Ovo će biti i prvo živo izvođenje posljednjeg singla S.O.S. a koncertu će prisustvovati gosti koje ćemo naknadno objaviti.

Grupa Skroz nastala je u Sarajevu 1996. godine a čine je Adnan Šaran (vokal, autor, tekstopisac), Dejan Ostojić (bas gitara), Nedžad Mulaomerović (bubnjevi), Elvir Velmar (gitara) i Nino Škiljić (klavijature). Bosanskohercegovačkoj publici prvi put su se predstavili sa pjesmom “Sve sam jači” (1999) a iskorak na regionalno tržište ostvarili su 2005. sa pjesmom “Srušio sam stan”. Do sad su objavili tri albuma – Skroz (Croatia records – 2000), Savršeni Organizam (Menart – 2004) i Regija (Hayat production / Menart – 2008) te četiri samostalna singla – Afganistan(2005), Igraj Bosno(2006), Amerikanac(2011), Raj(2013), Vila(2014), Ego(2015), Oblak(2024), te S.O.S.(2025). Tokom višegodišnjeg djelovanja bilježe veliki broj koncerata širom EX YU prostora te uspješno sarađuju sa prijateljima Dinom Šaranom, Sejom Sexonom, Elvisom J Kurovichem, Edom Maajka, Srđanom Todorovićem i Branislavom Trifunovićem.

Muzička akademija Univerziteta u Sarajevu sa zadovoljstvom najavljuje koncert koji će u srijedu, 25. februara 2026. godine, u 19:00 u Koncertnoj sali “Cvjetko Rihtman” prirediti violinista Marko Pop Ristov i violončelista Isak Haračić.

Na programu će se naći Sonata za violinu i violončelo Mauricea Ravela i “In the Web”, svita za violinu i violončelo Beate Söderberg Quin. 

Ulaz je slobodan. 

Koncert se održava u okviru koncertne sezone Muzičke akademije UNSA uz podršku ASA Banke, a ujedno i kao dio projekta “Strings of Persistence“ koji ovi muzičari realizuju u saradnji sa AICS Tirana u okviru projekta Culture and Creativity for the Western Balkans, koji finansira Evropska unija s ciljem podsticanje dijaloga na Zapadnom Balkanu kroz jačanje kulturnog i kreativnog sektora radi većeg društveno-ekonomskog uticaja.

Marko Pop Ristov je makedonsko-novozelandski violinista. Rođen i odrastao u Sjevernoj Makedoniji, muzičko obrazovanje započeo je uz državnu stipendiju sa jedanaest godina, a sa šesnaest je dobio punu stipendiju za studij na Scuola di Musica di Fiesole u Firenci. Završio je dodiplomski studij muzike (Bachelor of Music) na Royal College of Music u Londonu, uz stipendiju EU za studente, te master studij kamerne muzike na Guildhall School of Music & Drama. Trenutno pohađa doktorske studije (DMA) na Univerzitetu Waikato na Novom Zelandu, uz punu stipendiju. Dobitnik je brojnih nagrada, uključujući prvu nagradu Performing Australian Music u Londonu, te apsolutnu nagradu na Međunarodnom takmičenju “Giovanni Battista Pergolesi” u Napulju. Redovno nastupa kao solista, kamerni muzičar i orkestarski vođa širom Evrope, Sjedinjenih Američkih Država, Kine, Japana i Novog Zelanda, uključujući nastupe u Barbicanu, na BBC Proms-u i u Queen Elizabeth Hall-u. Kao koncertmajstor No Borders Orchestra učestvovao je u turnejama koje se bave umjetničkom ranjivošću i dijalogom preko granica. Godine 2025. Marko je završio rezidenciju finansiranu sredstvima EU u Oslu, razvijajući multidisciplinarni projekat koji iznova promišlja djelo “Verklärte Nacht“ Arnolda Schönberga u dijalogu sa nijemim filmom Victora Sjöströma iz 1917. godine “A Man There Was”. Osnivač je ansambla Velkro Project, sa dva objavljena albuma, a nedavno je snimao i sa No Borders Orchestra za Deutsche Grammophon i Universal.

Isak Haračić, violončelista. Rođen je u Beogradu i svoje najranije muzičko obrazovanje je stekao u Školi za muzičke talente u Ćupriji (Srbija). Osnovne i master studije je završio 2014. godine na Muzičkoj akademiji Univerziteta u Sarajevu u klasi prof. Yevgeny Xaviereffa, a 2013. se usavršavao kod prof. David Gebera i Alexandar Stepansky na Music Academy of the West u Kaliforniji. Imao je priliku da nastupa na različitim festivalima kao što su New York Youth Philharmonic (SAD), Miami Summer Music Festival (SAD), Liandu Music Festival (Kina), Sommerliche Musikakademie (Njemačka), ISA Music Festival (Austrija). Kao član različitih ansambala izvodio je u koncertnim salama poput Konzerthaus u Berlinu, Guildhall u Londonu, New World Symphony Hall u Miamiu, Carnegie Hall u New Yorku, Bunkamura u Tokiju. Njegovi nedavni nastupi kamerne muzike uključuju izvođenje “Verklärte Nacht” Arnolda Schönberga u Oslu, Sonate Fazila Saya na Ljubljana Festivalu, “Metamorphosen” Richarda Straussa u Skoplju i Sonate Camille Saint-Saënsa na Kolarcu u Beogradu. Trenutno obavlja funkciju vođe dionice violončela u orkestru Sarajevske filharmonije i u međunarodnom No Borders Orchestra.

Više informacija: www.mas.unsa.ba